TÜRK ve İSVEÇ ANAYASALARINDA AİLENİN KONUMU ve KAMU YÖNETİMİ PRATİKLERİNE ETKİLERİ: KARŞILAŞTIRMALI BİR İNCELEME
Author :
Abstract
Bu çalışma Türkiye ve İsveç’te halihazırda yürürlükte olan anayasalarda aile kavramının konumlandırılışını ve bu konumlandırmanın ilgili ülkelerdeki sergilenmekte olan kamu yönetimi pratiklerine yansımalarını karşılaştırmalı olarak incelemeyi amaçlamaktadır. Araştırmada her iki ülkenin de anayasal metinleri, aileye ilişkin temel yasaları ve sosyal politika uygulamaları nitel yöntemle incelenmiş ve içerik analiziyle değerlendirilmiştir. Çalışma neticesinde elde edilen bulgular, Türkiye’de ailenin anayasal düzeyde adeta “korunması gereken bir kurum” olarak tanımlandığını, bununla birlikte kamu hizmetlerinin merkeziyetçi ve koşullu yardımlar ekseninde sunulduğunu; İsveç’te ise aile politikalarının çoğunlukla “birey odaklı”, toplumsal cinsiyet eşitliğine dayalı ve yerel özerklik ile evrensel hizmet ilkeleri çerçevesinde şekillendiğini göstermektedir. Türkiye’deki politika yaklaşımı geleneksel aile yapısını güçlü tutmayı temel hedef olarak benimsemiş bulunurken; İsveç modeli, farklı aile biçimlerini kapsayan ve eşitlikçi bir hizmet anlayışını benimsemektedir. Çalışma, anayasal tercihlerin yalnızca hukuki çerçeveyi değil, aynı zamanda sosyal politika oluşturma süreçlerini, hizmet sunum felsefesini ve toplumsal cinsiyet eşitliği düzeyini belirleyen temel faktörlerden biri olduğunu ortaya koymaktadır.
Keywords
Abstract
This study aims to comparatively examine the positioning of the concept of family in the current constitutions of Turkey and Sweden, and the reflections of this positioning on public administration practices in the respective countries. The research employs qualitative methods to analyze the constitutional texts, fundamental laws regarding family, and social policy implementations in both countries, utilizing content analysis for evaluation. The findings reveal that in Turkey, the family is constitutionally defined as an 'institution requiring protection,' with public services being delivered through centralized and conditional assistance mechanisms. In contrast, Sweden's family policies are predominantly 'individual-oriented,' based on gender equality, and shaped by principles of local autonomy and universal service provision. While Turkey's policy approach fundamentally aims to preserve traditional family structures, the Swedish model embraces an inclusive service philosophy that accommodates diverse family forms while promoting equality. The study demonstrates that constitutional preferences serve not merely as legal frameworks but also as determining factors in social policy formulation, service delivery philosophies, and levels of gender equality.